Podobnie jak inne grupy etniczne, również mieszkańcy Poznania mają swoją gwarę. Na obiad gotują pyry, wychodzą na spacer z kejtrem i za uszperane bejmy jadą na wywczasy. Szczuny szpekają czy dziewczyny mają ładne giry, koszule wieszają do szafy na ramiączko i do domu wracają na szage.
Jednym z istotnych czynników, które decydują o odmienności regionalnej, jest język, którym posługują się mieszkańcy miast i wiosek. Mowa i jej cechy, takie jak nazewnictwo, intonacja, formy gramatyczne itp. mogą być zupełnie różne i charakterystyczne tylko dla danej okolicy. Wielkopolska również i tym elementem kultury w znaczący sposób różni się od innych części kraju.
Gwara poznańska jest wynikiem styku polszczyzny ogólnej i wielkopolskich gwar ludowych ludności wiejskiej z różnych regionów Wielkopolski osiadłej w Poznaniu oraz mieszkańców wiosek, które miasto wchłonęło tworząc kolejne dzielnice.
