Podobnie jak inne grupy etniczne, również mieszkańcy Poznania mają swoją gwarę. Na obiad gotują pyry, wychodzą na spacer z kejtrem i za uszperane bejmy jadą na wywczasy. Szczuny szpekają czy dziewczyny mają ładne giry, koszule wieszają do szafy na ramiączko i do domu wracają na szage.
Występuje w wariantach bardziej zasobnych, wówczas bogate i zróżnicowane są dodatki mięsne
To szybkie i sycące danie jednogarnkowe podobnie jak „ślepe ryby”. Parzybrodę podajemy z chlebem. Często w piątki podawano w ją wariancie postnym bez mięsa.
Znane w kraju placki ziemniaczane to w Wielkopolsce plyndze. Podaje się je na gorąco, najczęściej posypane cukrem z kwaśną, gęstą śmietaną.
To zupa gotowana przez wielkopolskie gospodynie w czasie Wielkiego Postu oraz często w piątki jako danie postne.
To na pewno najbardziej znana z poznańskich potraw. Prosta i smaczna, podawana głównie na piątkowe bezmięsne obiady. Pierwotnie przeznaczona dla biedniejszej części wielkopolskiego społeczeństwa. Dzisiaj rarytas kulinarny i sposób na zachowanie rodzimej tradycji.
To wielkopolska wersja kopytek. Nazwa wiąże się ze sposobem krojenia klusek ukośnie czyli szagą. Podajemy je z mięsami duszonymi i zagęszczonym sosem.
Szare kluchy to ulubione danie rdzennych Poznaniaków i Wielkopolan. Jak na poznańskie pyry przystało są to kluski z ziemniaków . Podajemy je ze skwarkami z boczku lub wędzonki z ugotowaną kiszoną kapustą.
Ślepe Ryby to prosta zupa ziemniaczana, która z założenia miała „gościć” na stołach mniej zamożnej części poznańskiego społeczeństwa. Stąd różne jej wariacje w składnikach mięsa, a w ostateczności jego braku.
