Noszony był w czasie głównych uroczystości kościelnych i państwowych, stając się od wielu pokoleń symbolem polskości. Najwcześniejszy opis tego stroju z 2 połowy XIX w. zawdzięczamy Oskarowi Kolbergowi, który dokładnie opisał jego elementy.
Gwara poznańska jest wynikiem styku polszczyzny ogólnej i wielkopolskich gwar ludowych ludności wiejskiej z różnych regionów Wielkopolski osiadłej w Poznaniu oraz mieszkańców wiosek, które miasto wchłonęło tworząc kolejne dzielnice.
Lądolód podarował Wielkopolsce nie tylko ukształtowanie terenu i rzeki, ale także jeziora. Jest ich mnóstwo tam, gdzie ostatnie zlodowacenie dotarło i nie ma ich wcale tam, gdzie ziemia była wolna od „najazdu” lądolodu. Liczne jeziora pochodzenia polodowcowego występują więc w północnej i środkowej Wielkopolsce.
Są to tereny objęte ochroną ze względu na wyróżnianie się walorami przyrodniczymi, krajobrazowymi i kulturowymi oraz zróżnicowanymi ekosystemami, odznaczającymi się niewielkim stopniem zniekształcenia środowiska przyrodniczego, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z masową turystyką i wypoczynkiem lub istniejące albo odtwarzane korytarze ekologiczne.
Kiedy po wielkim pożarze miasta odbudowano ratusz, postanowiono zamówić u mistrza Bartłomieja z Gubina specjalny zegar na ratuszową wieżę.
W swojej tradycyjnej formie do początków XIX w. większość obiektów budownictwa wiejskiego - kościoły, chłopskie chałupy, budynki gospodarcze (stodoły, obory, spichrze) - wykonywano z drewna.
Do najbardziej charakterystycznych i najstarszych znanych instrumentów muzycznych w Wielkopolsce należą z pewnością dudy. Instrumentów tych nie spotyka się w innych regionach kraju, z wyjątkiem Podhala i regionu Żywca.
O ukształtowaniu powierzchni i układzie sieci hydrograficznej w Wielkopolsce zadecydowało trzecie zlodowacenie, które zakończyło się ok. 12 tys. lat temu. Dzięki temu, zarówno Warta jak i jej dopływy urzekają nas swoją malowniczością i zachęcają do wyruszenia na wodny szlak...
