Przewodnik audio do pobrania
warunki prawneSzanowni Państwo!
Wyruszając na szlak, nie zawsze mamy możliwość skorzystania z usługi wykwalifikowanego przewodnika, a zwiedzanie z książką w ręku nie zawsze jest wygodne. Aby ułatwić Państwu poruszanie się po wielkopolskich trasach proponujemy nową formę zwiedzania. Do niektórych proponowanych przez nas tras załączyliśmy do pobrania pliki MP3 z nagranym opisem trasy i wybranych obiektów. Mamy nadzieję, że ta propozycja spotka się z Państwa życzliwym przyjęciem.
Jednocześnie informujemy, że umieszczone na stronie www.regionwielkopolska.pl nagrania stanowią własność Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu. Są one przeznaczone tylko dla turystów indywidualnych. Zabrania się wykorzystywania ich do celów komercyjnych, w tym oprowadzania wycieczek grupowych z wykorzystaniem naszych nagrań oraz umieszczania ich w innych środkach przekazu (zarówno w całości jak i w części). Jednocześnie wyrażamy zgodę na umieszczanie linków do naszej strony. Pobierając MP3 z tej strony akceptuję powyższe warunki i poddaję się odpowiedzialności prawno- sądowej za naruszenie powyższych warunków.
Lekarz, działacz narodowy i społeczny, orędownik pracy organicznej. Urodził się w 1800 r. w Poznaniu. Studiował medycynę w Berlinie i za działalność patriotyczną wśród studentów więziony był w twierdzy w Wisłoujściu. W latach 1823-30 rozpoczął praktykę prywatną w Poznaniu jako chirurg, ginekolog i położnik, pracując zarazem w szpitalu miejskim.
Uczestniczył w Powstaniu Listopadowym, pełniąc funkcję szefa sztabu w wyprawie korpusu gen. Dezyderego Chłapowskiego na Litwę. Po upadku powstania był internowany w okolicach Kłajpedy. W latach 1832-35 przebywał w Szkocji i we Francji, uzupełniając wykształcenie. Po powrocie do Poznania kontynuował praktykę lekarską i prowadził ożywioną działalność społeczną. W 1838 r. zainicjował budowę „Bazaru”, w 1841 r. stanął na czele Towarzystwa Pomocy Naukowej.
Założył także w Poznaniu Towarzystwo ku Wspieraniu Ubogich i Biednych, w latach 1841-45 wchodził w skład Rady Miejskiej. Z czasem stał się duchowym przywódcą organiczników wielkopolskich i cieszył się opinią jednego z najlepszych lekarzy w tym regionie. Jego bezinteresowna i ofiarna działalność wyrobiła mu autorytet i uznanie nie tylko Wielkopolan, ale i władz pruskich. Zmarł w 1846 r. w Dąbrówce Ludomskiej k. Obornik. Pochowany został na dawnym cmentarzu świętomarcińskim w Poznaniu, w 1923 r. jego prochy przeniesiono do kościoła św. Wojciecha.
Więcej:
Jakóbczyk Witold, Karol Marcinkowski: 1800–1846, Warszawa 1981.
