Wybitni Wielkopolanie

Marcinkowski Władysław (1858-1947)

komentarze: 0

Rzeźbiarz. Urodził się w 1858 r. w Mieszkowie k. Jarocina. Naukę zawodu rozpoczął w Szkole Rysunków i Modelowania w Poznaniu, później studiował w Berlinie i Paryżu. Brał udział w tzw. Salonach paryskich, wystawiał w warszawskiej Zachęcie, w 1890 r. otworzył atelier w Berlinie.

Utrzymywał kontakt z Wielkopolską, współpracując z architektem Rogerem Sławskim oraz będąc członkiem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu i Stowarzyszenia Artystów Wielkopolskich. Brał udział w wielu wystawach i konkursach, zajmując m.in. II miejsce w konkursie na pomnik Chopina w Warszawie (1909 r.). Po 1914 r. osiadł na stałe w Wielkopolsce, otwierając pracownię oraz pełniąc funkcję dyrektora Wielkopolskiego Muzeum Wojskowego i będąc jednym z organizatorów Działu Sztuki na Powszechnej Wystawie Krajowej (1929 r.).

Był autorem wielu dzieł rzeźbiarskich i pomników. Do ważniejszych należą m.in.: postacie czterech stanów dźwigające trumnę św. Wojciecha w katedrze gnieźnieńskiej (1895), pierwszy na ziemiach polskich pomnik Juliusza Słowackiego w Miłosławiu (1899), rzeźba Chrystusa i św. Piotra (obecnie w ogrodzie seminarium arcybiskupiego), nagrobki arcybiskupów: Juliusza Dindera, Mieczysława Ledóchowskiego i Floriana Stablewskiego w katedrze poznańskiej, popiersie Juliusza Słowackiego w parku Marcinkowskiego w Poznaniu (1923) i pomnik nagrobny Anieli z Liszkowskich Dembińskiej na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan. Zmarł w 1947 r. w Poznaniu, pochowany został na cmentarzu jeżyckim. Jego prochy przeniesiono później na Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan.

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Do wiadomości redakcji (nie będzie publikowany)

Kod z obrazka:

Partnerzy

  • Radio Poznań
  • Głos Wielkopolski
  • Nasze miasto