poeta, krytyk literacki, eseista i tłumacz literatury angielskiej.
Urodził się w 1946 r. w Poznaniu. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie pracował jako wykładowca. Rozprawę doktorską na temat twórczości Mirona Białoszewskiego obronił w 1973 r.
Był uznawany za czołowego przedstawiciela tzw. Nowej Fali w poezji polskiej.
W 1976 r. był współzałożycielem Komitetu Obrony Robotników (KOR). Sygnował również tzw. "List 59" będący protestem intelektualistów przeciwko poprawkom do Konstytucji PRL dotyczących ograniczeń suwerenności Polski. Z powodu działalności w opozycji został skazany na rok więzienia w zawieszeniu. Od 1977 r. między innymi Stanisława Barańczaka objął zakaz druku i tego samego roku został dyscyplinarnie zwolniony z pracy.
Wyjechał z kraju w 1981 r., gdzie wykładał literaturę polską na Uniwersytecie Harvarda . Do kraju już nie powrócił.
Życie prywatne to żona Anna, wspólnie wychowali dwójkę dzieci - Michała i Annę Janinę. Siostrą Stanisława Barańczaka jest Małgorzata Musierowicz (uznana autorka "Jeżycjady").
Wielokrotnie nagradzany i odznaczany za swoje osiągnięcia. Między innymi: Nagrodą Literacką "Nike" za tom poetycki "Chirurgiczna precyzja", Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski czy Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.
Zmagał się z chorobą Parkinsona. Zmarł w 2014 r. w Newtonville (Stany Zjednoczone)
