WIWATY
Wiwaty – to najbardziej wielkopolskie tańce ludowe. Rozpoczynano nimi wesela i inne uroczystości. Istniał cały szereg wiwatów opartych są na prostych formach ruchu, chodu, biegu, chodo-biegu, krokach dosuwnych, dostawnych lub obrotowych, tzw. „krokanych”. Ich nazwy pochodzą od początkowych słów pieśni, sytuacji lub miejscowości (Wiwat bratu mymu, wiwat weselny, wiwat od Śmigla). Duża różnorodność wiwatów w Wielkopolsce zarówno w zakresie form muzycznych jak i tanecznych wiąże się z różnymi okazjami przy których były wykonywane – wesela, uroczystości czy zabawy. Tańczono je parami, pojedynczo lub w grupie. W różnych regionach Wielkopolski miały też zróżnicowane kroki taneczne. Na południowych terenach naszego regionu tempa wiwatów były szybsze natomiast na pozostałych terenach tj. w środkowej i południowej Wielkopolsce, grane i tańczone były w tempach nieco wolniejszych i bardziej zróżnicowanych. Wiwat często rozpoczynał pewien typowy cykl tańców charakterystyczny dla danego regionu, np. na Biskupiźnie najpierw tańczono wiwata, po nim przodka, potem równego i inne tańce.
