o zal mi tego

niesamowite że ciągle się używa wielu z tych słów

Ale to fajne bardzo mi się podobało i dzięki temu odrobiłam zadanie i myślę że będzie na szustkę

Fajnie. Uwielbiam moją poznańską gwarę ;)

bardzo fajne i ciekawe dzięki temu odrobiłem zadanie

ZAL ZAL mi tego

Brechtać to znaczy śmiać się

A gdzie bambosze( kapcie domowe) i jucha( krew)

niestety niektóre "tłumaczenia" są dość naciagnięte, bo np. rzadko mówi sie o rzecz."futer" tylko "futrować" czyli zajadać, az sie uszy trzesą :) podobnie z chlapą-czyli breją snieżną :) no i gdzie WICHAJSTER??

Super to jest :)

Wiele z tych słów znane są w całej polsce... Tylko, że niektórzy muszą nam z "zachodu" na ten "wschód" "przynieść" te słownictwo... jak zauwarzyłam to ta gwara nie jest taka zła, a najbardziej podoba mi się określenie wuchta wiary [czyt. dużo ludzi]... A gzik to chyba najśmieszniejsze określenie, bo tylko w Poznaniu się o tym mówi.... Miłego;*:*;*

Ej Gaba wcale nie wiele ;p malo kto zna z pozna Poznania te słowa MOZE niektore ale napewno nie wiekszosc , a w ogole to jeszcze wuchte slow bym tu dodala bo to nie wszystkie :d

Wiara nie gajory swoje blubry majom. - Ludzie nie gęsi swój język (mowę) mają.

Pamiętam słówo : SZKIEŁ - oznaczało milicjanta :)

Nie jestem z Poznania ale z Wielkopolski. Ta gwara jest tak rodowita dla wielkopolan, ze jak pojechaam na studia do opola, to wydawalo mi sie, ze reszta mowi bez sensu

dzięki temu mam szóstkę z zadania ;d *-*

no dzięki temu mam na konkurs prace zrobioną o gwarze wielkopolskiej i ciekawe które miejsce zajmę?

Pieniądze to bejmy....

Ady nie dryzdaj bo ci wytrajtam i się rozpękniesz na dwie pulewy..... Takie pamiętam...

a halbka to pół litra... w monopolowym.

thx za zadanie xDDD;PPPP

super

hmm...od kiedy dutki to bejmy...

nie wiem kto tak godo, ale brecham sie na maksa czytajac to.

jak posłuchałem tych blubr starego marycha mało się nie posikałem

dość mam komentarzy typu "żal mi tego" ta strona jest bardzo fajna i dostałem 6 z pracy domowej

żgajek? ludzie szczun to jest chlopak!

Tak ja również uwielbiam swoja Poznańską gwarę. Poznaniacy żądzą !

To jest Ekstra! Nie wiedziałam o tyluuuuu rzeczach. Dzięki takim stronom odkrywam piękno polskiej kultury, gwary. Pozdrawiam wszystkich co to Lubią!!!!

ta strona jest swietna

Jo kochum gware Poznańskum jestym Poznaniokiym i byde tak godoł :D Gwara Poznańsko Najlypszo jeee !!!!

chyba jeszcze zapomniano o FLEPACH to są dokumenty, ale strona super i wszystko się przypomina, bo tu wiara tak nie gada.

Witecie Poznanioki.Kurde nie wiym czymu wszyndzie słchać mowe gwarowum , a my się w poznańskiym zaczynumy ji wstydzić . Zaś nasze dzieci , a już wnuki napewno nie bydum nic umieć po naszymu . Zróbma cłeś z tym

zapomniano o slowie gwiazdor,ja pochodze z kociewia i u nas tez gwiazdor przynosi prezenty pod choinke

Bardzo ciekawa strona a gwara biskupiańska czasem jeszcze gości w mojej 4-pokoleniowej rodzinie :-)

pieniądze to bejmy,ale tyż dutki

ostrzytko, naramki, nadusić, siateczki... troche brakuje, ale szkoda, że tu nie dotarłam zaczynając studia w poznaniu - uniknęłabym kilku wpadek, które zaliczyłam przyjeżdżając do wlkp :)

Moja babcia do dziś mówi, że idzie ofutrować kury.

a gdzie pacięga i papudrok ? pozdrawiam Bugaj/Jerzykowo

brakuje: fyrtel wiara sklep sklad eka - to rejon - "w tamtych ekach" wichajster

Witam! Moja mama zawsze mówiła co ty tam "PĘCHCISZ" tj. szukasz. Pochodziła z Iwna. Wiem iż w Poznaniu też używano tego słowa.

a gdzie uliczka? - furtka

bardzo fajna strona

Ja pochodzę z okolic Leszna i u nas mówiło się "gaćka na taką boczną uliczkę, a tego w tym spisie nie zauważyłam, używało się też "ino" co można przetłumaczyć na- tylko.

Mycha 2011-07-14 12:58 dodac: kluchy na łachu - kluski na parze, dydek - smoczek , zmierzglok - umolny , uciążliwy

błędy z powyższych (to, że mama mówi, nie znaczy, że to jest poznańska gwara): ino - slązackie jo - mazurskie wichajster - mazowieckie pęchcić - rownież jeść coś ukradkiem (poznańskie) dutki - dokładnie: drobne pieniądze, monety (poznańskie) szkieł - słowo potoczne, nie jest lokalnie gwarowe bambosze - słowo potoczne, nie jest lokalnie gwarowe jucha - słowo potoczne, nie jest lokalnie gwarowe

jeszcze szwambka ( gąbka ), giry ( nogi) i lompki (ubrania) !!!

A harenda? (kradzież owoców/warzyw z cudzych ogródków/działek) A ryczka? (małe drewniane krzesełko bez oparcia). Kocham Wielkopolskę!!!

super dzieki temu moge odrobić zadanie domowe dziex a i żal mi tych co mówią ze to jest żalowe

strona jest s u p e r .dzieki za przypomnienie tej słodkiej mowy. Urodzilam sie w Poznaniu,mieszkałam koło Wronek ,a od 35 -ciu lat mieszkam na slasku,ale po kilku zdaniach poznaje naszych z Pyrlandii.pozdrawiam

super strona

dzięki za odrobienie zadania domowego ; > Pozdrawiam xD

wiaruchna, łypajcie na te strone częściej! Gaska (nie gaćka) to wąskie dojscie między ulicami Glazejki to rękawiczki. Blycki to szczypce slusarskie, Modre to bielitko do prania (nie jest białe), nabrechtać sobie to "namieszać w życiorysie", Gwiazdor to ten od prezentów ale nie Mikołaj (on przychodził 6 grudnia), kiedys jednak miał strój biskupi, glozny to łydki (boli w gloznach), wymborek to wiadro, grajetko to radio, iść na migane to iść na zabawę, karuzela to ten karuzel, funcka to mała lampka, kawiorka to bułka paryska, w razie pytań przemyslaw.kozanecki@pediatra-leszno.pl

zapomniałem dodac, że "modra kapusta" to ta fioletowa odmiana, innej nazwy nie znam.. a szmeja to osoba leworeczna

I przydałby się jeszcze pamperek :)

dobre do zadania domowego+

A jo żym dziś rano jod snelke a na łobiod miołem pyrki z myrdyrdum i żym sie tak najod, że mi chcioł bebech pynknuąć i uwlyc sie ni mógłym, ale to nic, bo wieczorym se zjodłem pore sznytek posmarowanych szmolcym ze skwiyrkami.

Korboska - Kara boska Kipa - duży kosz (noszony na plecach) Łowies - owies Tej - Hej Sklep - piwnica Skład - Sklep:) Kocie łby - Bruk Szagować - Iść w poprzek, na skróty Fura - Ładunek słomy, siana Iść na dwór - Wychodzić na zewnątrz Wichajster - patrz klonkier Klepisko - Ubita ziemia, kiedyś służąca do młócenia zboża (pod dachem) Sąsiek (Somsiek) - Miejsce w stodole gdzie składuje się siano, słomę Rychtyk - tak, właśnie, na pewno, akurat (w sensie niedowierzania) Młócka - Bicie Szpyty - Nogi Giery - Nogi Rajzen-tasza - Torba podróżna Ryczka - Wózek z jednym koniem Rypnąć się - uderzyć się, przejechać się (np: rowerem) Laga - Kawał metalu, długa rura Obejście - Gospodarstwo Plupra - Błoto Futrować - Karmić zwierzęta Oprzęt - Poranne i wieczorne karmienie zwierząt Gable - Grabie Gajdy - Wieszaki z tyłu ciągnika Grymasy - Specjalne widły do przesypywania ziemniaków (pyr;) Klaper - Sortownik ziemniaków Klaprowanie - Sortowanie ziemniaków Niorka - Mieszanka zbożowa składająca się z owsa, jęczmienia i pszenicy Hakanie - Pielenie za pomocą haczki:) Krajzega - Piła tarczowa Sztecher - Specjalne urządzenie (ręczne) do wykopywania marchwi, buraków Ustęp - Zewnętrzna toaleta, taki drewniany Toi Toi Capieć - Śmierdzieć Kacap - Obraźliwie na starszego mężczyznę O jery (łejery) - I co z tego? (lekceważenie) Tyle póki co pamiętam. Posłucham dziadków, może coś usłyszę:)

a gdzie Zatrajtany-napity:D ?

Super na 100% dostanę 6óstkę z polskiego

Zadanie domowe z polaka na +

A ja za młodu robiłem motorek z kurlodka (drewniana szpulka na nici), natomiast na sufit mówiło się "posoba"

Podstawowym zwrotem w poznańskiej gwarze jest "tej" !!!!!!!!!!!!! Może przytoczę tu dowcip, po czym poznać poznanioka w Anglii ???? Otóż po poznańsku brzmi to tak : how du you du - tej

Wiaruchna, tak trzymać i uzupełniać.

Węborek nie czasami wynborek? :D

Gdzie śleperyby?

a co to szajbki,redlónki

Poprosiłem dzisiaj koleżakę z biurka naprzeciwko o oszczytko, popatrzyła na mnie jak na idotę

Jest "WIKS" a co znaczy "WIKSA/ WIXA" ???

Pamiętacie kto wywoził śmieci?-Gimelorz. Pod nosem wiszą-Dundle. Połapać sie w temacie- Kapnąć się. Odkurzacz- Elektroduks. Taka nie do końca piwnica, schowek w zaniżeniu- sklep. Uszuszwolone dzieci- znojdory. Tramwaj- bimba. Niski budynek z wieloma mieszkaniami- baraka. Wiele pamiętam od moich dziadków, ale i teraz idzie usłyszeć w rozmowach starszych ludzi słowa z Naszej gwary. Ja sam ich używam i wcale się tego nie wstydzę. Musimy pamiętać o Naszych korzeniach i przodkach choćby w mowie. Pyry to My. Nie ma takich drugich na świecie.

A u nos to zawdy tak powiadali - Rano to trzeba krowy wydoić a potem ofutrować, późni trza drzewa narżnąć na krajzedze a późnij to je łobiot a na łobiot dało flyndzry a wczora to były kartofle polane zosou. po łobiedzie poszli my ćwikłe chakać do somsiada a na wieczur to żesmy gesi pasli za płotniu bo tam je lepszu trowa a po wiczerzy żem siedzioł w zeslu do półdziewionty a póznij żem sie sie legł na lezanke i zmówił pacirz i zasnył.

Moi dziadkowie mówili gwarą. A ja nawet nie świadoma byłam jak wiele słów używam na co dzień.

ino gibko bo mi bana pitnie - szybciej bo pociąg ucieknie :)

A ja Konina jestem ale moja babcia Zosia była z Nekli i to od niej nauczyliśmy si e. Umyć statki - umyć naczynia (po obiedzie)

Lola - czasami się tego używa jako określenie penisa ;DD

Pol basa,halbowa to pol litra,szaber to kradziez. Nie pamietam tylko co dokladnie znaczylo do lospic (ospic ) ? Piszcie na mejla

1 - Pyrlandczyku! na odkurzacz mowi sie Elektroluks - od nazwy firmy ktora do dzis istnieje, a w Polsce poznano jej odkurzacze. Moze pomyliles "l" duszac "d"... 2 - a gdzie sa slowa na litere "a"? We wprowadzeniu jest ajzol i akuratny, a slownik zaczyna sie od "B"

brechtać się - oznacza śmiać się a słówko RYLAĆ SIĘ - o przedmiocie: rozchwiany, niedokręcony np.

w sieni na ryczce stoją pyry w tycce

ale błyndów!!! np nie mówi się węborek tylko wymborek!!!

Tej, muegli by tyż ździebkuo puoedziec cójź uo cołym diolekcie wielkuopuolskim, a ni ino uo gworze puoznajński, jokbyj ino uono buło uużywono wew Wielkuopouolsce, tej.

heksa - od tej kobiety trzymaj się z daleka.

Chyba nie wszystko tak. Przykładowo: zaklepka to nie zasmażka ,tylko mąka z wodą dodana do zagęszczenia zupy lub sosu.

takie łet Błelewic : cyntrefuga-wirówka do mleka , wsuj-wsyp , hantoba-klamka wyjmowana po zamknięciu drzwi , koło-rower, tryt-bagażnik rowerowy , młedzie-drożdże , kłepuńka-mała drewniana coś ala wannienka służyła do wyrobu ciasta na chleb a, kłepuń-to duże drewniane koryto w którym lądowała świnia po zabiciu ,czekając na oparzenie wrzątkiem .

wtryniać się- wpychać

Przede wszystkim po poznańsku nie pisze się ą lub ę tylko om, on, em, en. Jest dużo błendów, choćby nie lyroć tylko rylać- np. Rozrylana ryczka w raszki...

kwirlejka - takie coś do mieszania; dziabka - motyka; uliczka - furtka; zakluczyć - zamknąć na klucz świetna strona :) nawet nie zdawałam sobie sprawy ile słów, których używam na co dzień to słowa gwarowe ;)

gira- noga i mówi się zamiast arz -orz np,kominiorz

skrzyczki- skwarki

Nie ma "gzuba"! Wasserwaga - poziomnica, sznytka - kanapka, w przypadku mojej rodziny "sznupa" (czyli - nos) to była "śnupa" raczej ...

Przepraszam - nie zauważyłem, "sznytka" już jest ... Za to brak "peji" niewątpliwie świadczy o właściwym stanie higieny.

Ciekawostką jest to że słowo szuszwol czyli brudas, które było i jest synonimem żyda, dziś w gwarze wojskowej oznacza Araba.

NO i przecież jeszcze jest takie słowo jak ŻGOK, czyli coś z ostrą końcówką:) KOcham naszą gware

antrejka -sień , blicki -szczypce , szkity - nogi , bejmy - pieniądze wihajster - rzecz której nazwy się chwilowo zapomniało

tej wiaruchna cug toje po slunsku bana a nie po naszymu

Tej, a roz kiedyś jak stali my w ogonku po szneki, takie żeśmy blubry gadali, że się cała wiara kielczyła, aż że nas szkieły na szkiełownie wzieni.

Kwika - rower

pieniądze po naszymu to bejmy, a nie żadne dudki. Dudki to na Podhalu.

a berbeluchy to nikt nie pil??:d

Pamperek - bardzo charakterystyczne dla Poznaniaków, a jeszcze zapomniany luntrus - mój ulubiony czy nadrach. ;) Szkoda, że młodzież już nie rozumie , co się do nich mówi :(

A gdzie świętojanki (porzeczki), szabelek (fasolka szpargowa) i moja ukochana petronelka (biedronka).

No jeszcze macoszki (bratki - kwiaty)

Niesamowite nie jest to, ze się używa nadal tych słów - niesamowite jest to, że się nawet z tego nie zdaje sprawy, dopiero jak gdzieś sie pojedzie - w inny region haha :) wtedy się łapiemy na takich słówkach i wychodzi, że to jednak gwara :)

"nie lyroć tylko rylać" Nieprawda. Te słowa stosuje się zamiennie. W poznaniu czy okolicach spotyka się różne wersje słów: Na przykład takie słowo "zmudzić" w mojej rodzinie używane ostatnio słyszałem w wersji "zamudzić"..

" Blycki" to inaczej kombinerki, "gibać "znaczy także ukraść

dostać luńty czyli lanie - zachodnia Wielkopolska

ślumpa - brudna woda po zmywaniu podłogi

kierz, kierzki to rajki z pyrami. POLE Z PYRAMI

rzęchy to rupiec, grat

Kiedy ktoś twierdzi, że zna gwarę poznańską testuję go pytając czy wie jaka jest różnica między reblami, a rodlami ? - i już wiem . Rodle, rodelki to sanki, a reble to stare buty, lub takie do pracy np. na budowie. Jest jeszcze "katana" oznaczająca kurtkę, lub kiedy ktoś jest pijany.

ostatnio odkryłem że w łódzkim nie znają słowa "chłopacy" tylko "chłopcy" lub "chłopaki", co u nas było powszechne. /Ostrów wlkp

Nie wstydzmy się tyko Jà używajmy to nasz regionalny znak

Drynda - taksówka

Patyk - chlew dla świń

Do :))) : Ja znam, że "w antrejce na ryczce stoją pyry w tycce" Do Sandacz: Ja wiem, że laga to motek wełny a nic nie wiem, że to kawał metalu

Jest jeszcze cweter - sweter, są szaragi - wieszki na odzież. Był też bulaj - gruby. A w antryjce na ryczce STOJAŁY pyry w tytce. Jest jeszcze kopystka, są kluchy na łachu. Fyrtel to rejon, a eka to grupa, banda. (Tej ale eka!) Jest jeszcze gemela - śmietnik. Kuku na muniu j być głupim

A gdzie tytka fofermyncków, klamoty, seblykac, fertyk No i oczywiscie TEJ chono!!!

sfyter- sweter

A gdzie "pyry z gzikiem" oczywiście ziemniaki z białym serem. no i "majster" mistrz (przełożony)

Pochodzę z Wielkopolski i tak naprawdę ta gwara nie była i nie jest jednolita. Np. u nas na łopatę mówi się sipa, ale w Poznaniu szypa. Powiedz u nas szypa a zostaniesz zrozumiany, ale równocześnie wywołasz u rozmówcy zdumienie:) Na mątewkę mówi się u nas firlejek-chyba podobnie jak na Śląsku "fyrlok" czy jakoś tak.

Chichrać się też oznacza śmiać się po Poznańsku. Wiem to bo sam jestem z Wielkopolski.

KLAPSZTULA, jest, o ile mi wiadomo, słowem kaszubskim. W Wielkopolsce, używa się raczej pojęcia KLAPSZNYTA.

Gwara wielkopolska jest zróżnicowana. Ja pochodzę z Ostrowa (południowa Wlkp) i u nas np. na furtkę mówi się ,,uliczka. Było zabawnie, jak będąc z wizytą u rodziny pod Ostrowem moja żona usłyszała od ciotki ,,zostaw te uliczke otwartą :)

Pamiętam: "durch" - zupełnie, "oszpice" - szczepienie, "rabarber" - rabarbar.

O mateńko, cała moja rodzina jest z Radomia a rozpoznałam ponad 15 zwrotów funkcjonujących w naszych rozmowach: brechtać się, poruta, nafutrować się, gideja czy fleja - jak się bez nich komunikować??? Pozdrawiam Poznaniaków z całego serca :)

Na co dzień używam połowy tych słów, fajna sprawa mieć juz tak zakodowana gwarę i posługiwać się nią nawet o tym nie wiedząc hahaha

bademajster - ratownik na pływalni......Niestachowska

przysięga ( danie słowa) dziecięca : jak babcię drypcium a dziadka lolum.

namknij się - przesuń się , zrób miejsce

śrubsztok - imadło

W antrejce na ryczce stały pyry w tytce, przyszła niuda zżarła pyry a w wymborku utytłała giry...

u nas w rodzinie występuje jescze pojęcie wykiprować i oznacza wysypać np wikipruj te pyry za stodołą albo kląkier oznacza jeszcze u nas stary toporny pordzewiały pojazd np byłem wczoraj na poligonie i wdziałem takie kląkry że szkoda gadać

Zasłyszane w kościele Mchy (woj poznańskie): Nie jestym wytorany na plecach? Nie! ta ściana nie noro.

Stary Papudrok z czerwunym klubrym, wypaproł se pape pudrym. Stoi na stacj wielgachno bana, cało w oliwie jest opypłana. Para z ni bucho i poświstuje, a palacz cingiym wef ni hajcuje.... Dzieś na chubach pod Swarzyndzym, wuja Czechu smarzuł plyndze. Przyloz kejter klubrym nuchoł, spucnuł pyra a zaś wiukoł. Jod kaszoka jedyn bamber, a tu przyloz se kociamber, na kaszoka ón mioł smake, ale dosoł ino flakiym. W Łokrungloku zaś dwie pindy wylachlały sie zes windy. Kilo klymów se lajsnyły a zas w banie sie kielczyły. Pozdrawiam Wielkopolan i proszę nie zapominajmy o naszej pięknej gwarze!

Tej, zpumniałam godać ze byde teroz oglundać "Glapy na angryście" (Ptaki ciernistych krzewów) :)

Jakie dudki? W Poznaniu zawsze były bejmy! A gdzie jest antrejka? Hahaha!

W antrejce na ryczce stoja pyry w tytce

Graty - nie wiem, jak w innych regionach, ale w Warszawie i okolicach są zdecydowanie znane, więc to nie jest prawda: "Są to wyrazy gwarowe nieznane w innych częściach kraju, np. (...) graty"

W antrejce na ryczce stali pyrki w tytce przyszła niuchna wpucła pyry i w węborku myła giry

No tej! - w pyrlandi (wielkopolsce znaczy) to sie godo a nie mówi - GODO.

dostać lanie -dostać wciry.. to chyba wielkopolskie ?

Brakuje rzeczownika buc. W gwarze poznańskiej oznacza głupca, matoła. W Małopolsce określa natomiast wulgarnie męski organ płciowy. Stąd poznaniacy nieznający gwary krakowskiej często wywołują w Krakowie użyciem tego słowa niezłą konsternację.

A zajzajer lub zalzajer czyli kwas solny to gdzie? Placki ziemniaczane to plyndze,plindze,albo ,,elegancko"-plendze. No i firtel, fyrtel czyli okręg,kwartał

Babcia jak przeklinała to mówiła " jasne z modrym".Gdzie podziało się rajzefiber?Do dzis mam przed podróżą.

w kolonialce kupowało się młodzie -drożdże i szkloki-landrynki .w lesie zbieraliśmy betki -grzyby,w ogrodzie rosły smrodziny- czarne porzeczki , angrest, świętojanki- czerwone porzeczki, powidła gotowane były z glupków, a do czarniny dodawano suszone gruszki z ulęgałek.

Od 20 lat mieszkam w Beskidach, ale wyniesionych z domu słówek po naszemu nie zapomnialam. Niektórych używają moje dzieci urodzone już tu tacy wielkopolscy górale ;) super strona - czuję się jak u babci w domu. A uszporac było? A zorgiwac?

Twarz to nie "sznupa", ale "papa". "Fajn papa" to komplement, wyraz uznania, także powiedziany kobiecie. Oznacza twarz kogoś dobrze odżywionego, z rumieńcami, przeciwieństwo kogoś zabiedzonego. "Sznupa" - jak najbardziej, ale to oznacza pysk czy też wydłużony ryj np. psa czy świni. Dorzucę jeszcze czasownik "dydkać", czyli ssać. No i spodnie do połowy łydki - "drajfyrtle" (po polsku - trzyćwierciówki, o długości 3/4). O określenie "łobuzy" czy "łobuzki" nie ma się co obrażać, oznacza chłopaków (jak tam Wasze łobuzki? - oznacza życzliwe zainteresowanie synkami znajomych). Aha, "sztreka" to przejazd kolejowy. A przymiotnik "nicpoty" oznacza kogoś do niczego, przez którego tylko same kłopoty.

A kluft nie jest badziej po naszymu, niżli ,,ancug,,!

Umnie jeszcze na czarny bez mowi sie Chyćka

Une sie zwonkroily i przylaza na szaber

Pyzy w poznańskim to kluski na parze

Jo z przykrością stwierdzom iż tyn słownik jest niepełny!

gilata salacha-wysoka dziewczyna ,szczony i motyki chlopaki i dziewczyny

40 lat temu wyjechałem z Poznania. Może ten fakt spowodował, że tak kocham wracać do korzeni...… Pamiętam , że babcia wysłała mnie na rynek po pół funta smażonego syra. Musiałem wtedy spytać , czy z kminkiem , czy bez.... . proszę pół funta syra i trzy funty pyrów. Po drodze poszedłem do Fyngera . Tyn się zdynerwowoł , bo miałem przyjaciela Jęchorka. Poczekam na prawdziwych pyrusów ……. . Może któryś chodzil na mecze Kolejorza w latach 72-74 ?????

Czy ktoś wie jak mówiło się po poznańsku na lubczyk? Jeśli chodzi o wyrażenie.. brechtać się to chyba chodzi o bawienie się w wodzie lub kałuży, a nie śmiać się bo to mówiło się, że ktoś się kielczy. U mnie w domu mówiło się sznytka chleba, a sąsiedzi mówili klapsztula i tak to jest z tą gwarą.

Przeczytałam w słowniku gwarowym, że blubrać to znaczy gadać głupoty. W związku z tym pytam czy my tu rozmawiamy czy gadamy głupoty. Pozdrawiam Poznańskie pyry.

A glejza mówi wam to coś? Uglajdać się,łazić po chynchach:)pozdrawiam z ostrowa

Uwielbiam tą naszą gwarę. Uczę jej wnuki i cieszy mnie , że w przedszkolu też o to dbają. Wszystkie poznańskie pyry muszą pielęgnować naszą gwarę. Powodzenia

Idz do blebla,czyli do puwnicy

Pyry. Z tego co uczyli nas na historii, na UP w Zielonej Górze. Słowo to pochodzi od Peru. Jako, że państwo rozbiorowe, Prusy, mające we władaniu Wielkopolskę zarządziło na swoich ziemiach przykaz uprawy kartofli. Państwo to cechowało się centralizacją jak i jego kontynuatorskie państwa (ll Rzesza, lll Rzesza, lV Rzesza i następne pewnie też). Miejscowi ludzie zmuszeni do częściowej zmiany roślin w uprawach mieli jej niemiecką nazwę. Może i mówili kartofle, ale ta bulwa z państwa Peru pochodzi, a małe bulwy to takie małe pyrki. :-) Pozdrawiam wszystkich z tego forum. ps.Nie jestem Pyrą, u mnie w domu mówi się kartofle, nie mam pojęcia dlaczego, bo my z Wroclaawia ;-) Zero koneksji i sympatii z Niemcami.

O pyrach, ziemniakach i kartoflach w różnych odmianach ciekawie opowiadają w Muzeum Pyry w Poznaniu. O pyrach w Peru też :) Przy okazji wizyty w Poznaniu, warto odwiedzić to miejsce :)

Hupnuńć niema....

Chachmyncić zachachmyncić, nie wiem jakie "h"

Hahulić zahahulić....ponownie nie wiem.jakie "h"

Słownik gwary poznańskiej podpowiada "chachulić" :)

Tutaj też dwa razy "ch"

Zal iż nie uczy się tej gwary dzieci Nie pielęgnuje się tej mowy Tak jak na Śląsku

Córka poznaniaków.jedno Książ Wlkp drugie Jarocin ,jak mi miło to poczytac i przypomnieć ,weszlam dzisiaj na tą stronę bo szukałam przepis na pojdke.a slyszalam jeszcze babusia podej mi szfambke .

Tej, zaś ale szpycłem na te blubry,i zaroz przypomniałem sobie jak to chodziłem do składu po pyry, knipy pożyczałem zez biblioteki albo kupowałem zaś na Marcinkowskiego. A wizawi Strusia to był zaś taki cukiernik (jak on sie nazywoł nie pamiętam) co sprzedawoł wiynce, wtedy po 10 złotych.Potem szło się do góry i wsiadało do bimby aby ruk-cuk wrócić do domu. Drzwi trzeba było odkluczyć, bo zostawiłem zakluczone.Wew bimbie trzebno było uważać co sie godo, bo różne szkieły mogły podsłuchiwać co się zaś ale godo.Chciołbym znów być tym małym gzubem co jedzie do lani na Golęcin.Ech, wiaruchna, fajne jaja, szak nie?

Jest jeszcze kopystka: łopatka/łyżka drewniana taka do obracania czegoś na patelni

a gdzie zwis męski elegancki

To sformułowanie chociaż śmieszne i dość popularne, to jednak z gwarą poznańską ma niewiele wspólnego :)

Fajne! Podoba mi się bardziej od innych gwar. Z nią rosłem od dziecka... Dodałbym jeszcze lufcik, zangruba (złomowisko). W Poznaniu w latach 1950. słyszałem kłótnię "handlyrza" z przekupką "ty łopadniynto chojno!" - chyba na ulicy Jeżyc?

Kurde, a nie można odwrotnie? Czy ktoś szuka tłumaczenia z gwary, czy raczej chce sprawdzić, jak coś będzie w gwarze brzmiało? A jak zna gwarowe określenie, to co chce sprawdzić, czy w literackim polskim tak samo brzmi?

Nie jestem pewna czy jest korbol = dynia

Klamot to nie kamień tylko jakiś klunkier albo coś dużego, nieporęcznego. W formie mnogiej mogą być to też narzędzia: " ... dej te skrzynke z klamotami ... ". Z kolei wajcha to może być też forma gałki, dźwigni, np wajcha zmiany biegów.

Cześć. A gdzie jest "nabierka"? Albo "wuja"? Albo zwrot, że coś "jest DO góry", "nadusić", "WE wiadrze"? Oj musiałem uczyć żony, naszej mowy :) A jak przyjechołym do Warszawy, to mi wszyscy mówili, że śpiewam, a nie mówię. Pozdrawiam, Kuba okolice Pleszewa.

A gdzie plindze/plyndze? Ślepe ryby? Powązka? Pozdrawiam

Moja mama pochodziła ze Śremu. Ja się urodziłem i wychowywałem w Kaliszu. Niby Wielkopolska, ale zabór rosyjski. Dużo czasu spędzałem w Śremie (święta, no i wakacje) Kiedyś, gdy miałem może 10 lat babusia wysłała mnie do składu po tytkę natrunu i pół funta młodzi. Na moje nieszczęście skład był samoobsługowy. Po kwadransie poszukiwań wydukałem sklepowej, czego szukam. W nagrodę za mój trud kupiłem sobie (za wcześniejszym przyzwoleniem babusi) sznekę z glancem. Zawsze, po miesiącu spędzonym w Śremie - koledzy w Kaliszu śmiali się z mojego śpiewania. Rozumiem wiele, ale niektóre słowa pozostały w moim słowniku jako podstawowe: szagówki, plindze, gzik czy też pyzy. Kocham poznańską gwarę i dlatego nieraz tu zaglądam.

A jo studiowałem w Kaliszu. W grupie mieliśmy koleżankę ze Szamotuł. Oj, ona to dopiero śpiewała! No i często musieliśmy coś tam tłumaczyć kolegom Kaliszokom, np;co to znaczy "naduś" (naciśnij). He he.

Do Johny WSH: Może w tym słowniku chodziło o kAmlot, a nie klamot?

Zdecydowanie klamot! Kamlot i klamot to dwie różne rzeczy :)

Gwara poznanska dotyczy samego Poznania i ościennych powiatów natomiast cała Wielkopolska dzieli się na dwie grupy etniczne poznaniacy i kaliszacy

Zawsze myslalam ze repeta to dolewka, np zupy

A ramiążko czyli wieszak na ubranie ? A mlostek czyli kamionka a szabraka chwycić kogoś za szabrakę ? I wiele wiele innych

Drodzy poznaniacy ! czy u Was się mówi szmaja na osobę leworęczną (mańkuta) ???

Bardzo duzo błędów i wiele słów brakuje idę się bachać np. ide się kąpać,ryzać się to golić się,berbela,gorzoła,wódka skibka itp. to nawet nie 1/4 gwary pozdrawiam ide lołz bo jestem bejt hahaha

Beksać - ryczeć, płakać, zawodzić Beksalala - ryksa - płaczka Szkiełownia - posterunek policji (kiedyś milicji) Suka- milicyjna Nysa Szpilorek - szpikulec Cieciać się - udawać małe dziecko Bekać - odbijać Beknąć - odpowiedzieć za swoje czyny

Coś mi w PLYRACH SZCZYKŁO. Ino bez to, że z gołom GLACOM łaże. Tero żym sie hejbnoł, jutro w PETRUNELCE kupie se MYCKE z pompunem. A tak poważnie, to zastanawiam się... , pamiętam jak mówiło się: to dziady komoroskie. Czy ktoś może pamięta taki zwrot?

A ja myślałem że tak jak ja mówi cała Polska. Co drogiego słowa używałem nieświadomie bedoc pewnym iż to poprawną polszczyzna

A gdzie giry lamoj i stara repeta?

Zakluczać-zamykac drzwi na klucz

Do Joli z. i Jo. Zastanawiam sie czy repeta nie wywodzi sie z francuskiego. Répéter znaczy powtorzyc. Zwrocilem na to uwage, znam akurat dobrze francuski. A przeciez tyle nalecialosci niemieckich ze nie powinno mnie dziwic francuskie. Wszyscy moi dziadkowie sa z Poznanskiego. Koscian i Srem.

Blyce to nie okulary, a taki klucz nastawny albo coś podobnego do ścisku i odkręcania. A okulary to Bryle, Brylki w zdrobnieniu, i czasami niektórzy mówili Bryce.

Ady nie bydźcie memeje i zara mi tu uzupełniajcie tyn wykaz. "DRYNTKI" to cierpki. U nas troche na północ od Poznania to wincy LOMPY niż lumpy. Ino nie wim, czy "FRANCUZ" (klucz nastawny), tyż jest zez naszy gwary i czy tu sie nada? Jag nie, tej, to wiara zaś bedzie wiedziała, ady zaro mi tu godejcie, wiaruchna :)

BRYNDA= denaturat.

ROBIĆ = pracować. Nie mówi się: "pracuję", mówi się: " jo robie". Np. "Jo robie u Cyglorza". A jo mom tam WAJCHY (praktyki).

chyczka - czarny bez świyntojanki - porzeczki czarna porzeczka - smrodyle glubki - mirabelki

Rylo sie - chwieje się

Nawet nie zdawałam sobie sprawy ile moi rodzice na codzień używają gwary. Prawie 60 procent tych słów jest mi znana. Moi rodzice używają ich na codzień. Nie miałam nawet pojęcia że niektóre z nich to gwara poznańska. Mój tata pochodzi ze Wrześni a mama ze Słupcy także do Poznania 74 km a jednak gwara poznańska jest i w moim domu rodzinnym. Ja już używam dużo mniej, mój mąż pochodzi z Dolnego Śląska i od kilkunastu lat mieszkamy zagranicą także używam już coraz mniej słów poznańskich. Poznań kocham, studiowałam tam, syn mój jest wiernym kibicem Lecha chociaż mieszka tak daleko i tata jego jest kibicem innej drużyny. Pozdrawiam wszystkich z Wielkopolski.

@Joanna bo dużo słów pochodzi właśnie z okolic Poznania, ja też 80km do pn a dużo słów się używa cały czas, niektóre trochę inaczej brzmią Kalafa - twarz

Czymu nie wdziołeś westki jak oblekłeś się w tyn kluft co se lajsłeś na miare

A to znaczy Dleczego nie założyłeś kamizelki jeśli ubrałeś się w ten garnitur uszyty na zamówienie.

Tak mówili u nas jak był ciepły, słoneczny dzień: na dwor, na dwor wiec czemu siedzicie w domu jak te zotykle?

Zachodnia (bardzo zachodnia) Wielkopolska: Rasztaga - jakiś przedmiot, który zawadza, często duży: "Kto postawiół tu tóm rasztage, że przeliź nie idzie?!" Lerga - duży kejter, często także kejter, który ujada: "Co ta lerga tak ujada?" Smorglać, punglać - smarkać; Smorgle, pungle - smarki; Wysmorglać (się), wypunglać (się) - wysmarkać się: "Dalij, wysmorglej się!", "Wytrzyj te kluke, bo ci pungle lecóm!" pyndzel - żartobliwie: małe dziecko lub niski człowiek "Co to za pyndzel tam loto?".

"Chochla - łyżka wazowa, czerpak" jako element gwary poznańskiej??? To słowo ogólnopolskie. Łyżką wazową u mnie (w Lesznie), zawsze była nabierka.

Krymer to kultywator, barczyk to orczyk, szaranek to mały chłopiec.

A co / kto to jest Pinda? );

Nasza mama k/ Wrzesni mowila zmierzgly

Teraz wiadome czemu nie ma bardzo dobrze zdawalnosci na innych wojewodztwach co obejmuje Poznanskie matury, bo wiele nie pisalo po gwarze poznanskiej, bo wiele osob jej nie zna 😂

Lafirynda - rozrywkowa pani, kamlot to kamień, klamoty to większe śmieci. A imiona: Marek-Maras, Zbigniew-Biniu, Marian-Marych. Miejscowości np.Swarzędz. Kajakarz Doba pochodzi z tej miejscowości, zawsze mu dokuczalem że takiej nie ma. Jest Swarzyndz.

Analizując gwarę poznańską stwierdzam, że wiele zwrotów jest podobnych do gwary śląskiej. Zawsze mówiono, że gwara śląska jest niezrozumiała, ale trochę czasu minęło nim opanowałam potoczne zwroty w gwarze poznanskiej. Wiele zwrotów tak w poznańskiej jak u śląskiej gwarze wyszło już z użycia.Jedynie starsi ludzie nimi operują. Tak jedna, jak i druga gwara mi się podoba.

ZGĘZIAŁY - tak moja babcia mówiła o kimś trzęsącym się z zimna, mającym dreszcze. SMYRDA - o psotnej dziewczynce (w negatywnym znaczeniu).

Wręcz odruchowo używam określenia "chłopacy" i dopiero po fakcie przychodzi mi na myśl, że osoby z innych regionów Polski uznają to za niegramatyczne ;)

Dynks jest z niemieckiego, tam się mówi o rzeczach trudnych do określenia, albo których nazwy nie znamy - ein bumsdinks (bumsding), albo ein dink (ding).

Brakuje: Gracka- metalowe narzędzie ogrodowe na kiju inaczej zwane haczka Gich- deszcz

a gdzie kultowy Pener? w podstawówce chodzilem z kilkoma kumplami na epę czyli na cudze ogródki kraść owoce. Foca, stara Foca - nieprzyjemna kobieta, stara baba. Elwa - rzut karny, jedenastka w piłce nożnej

Nie wiedzialem ze to Poznanski. Myslalem ze godom do wiary po Polsku.

Ino jeszczyk: UNORANY = ubrudzony.

Jeszczyk jes tey: "frechowny szuszfol z rudom glacom".

ochajtać się = pobrać się, szpryt = spirytus, jabol - tanie wino owocowe, buchty - rogaliki, bryka = samochód, nygus = człowiek nieużyty, syry = stopy, pory = spodnie, kapelony - roślinność nawodna, siew = nasiona, pazura - dłoń, łapa (mom tyn papier wew pazurze, pisze jak kura pazurom), gały = oczy; dre pape = wołam, ogiglok = mizerna roślina, np. kwiat, szrank = rozchylenie zębów w pile, listowy = listonosz, kopsnij szluga = poczęstuj papierosem, Juras = Jerzy, Piciu = Piotr, Miras = Mirosław, Wojtas = Wojciech, Becia = Beata, Kaju = Kazimierz, Olas = Aleksander, Mariuch = Mariusz, Jachu = Jan,

Sumsiod godo, że za łobuza był wincy spaślok, a tera ani nic nie, tey. Kto wie, o co sie mu rozchodzi?

Mówilo sie kluchy na luńcie czyli kluchy na parze,luńt albo lump czyli kawal materialu,może być luńt kielbasy ,jesze dzisiaj mówi sie ide do skladu czyli do sklepu kupić np. wuszt czyli salceson-niektórzy mówili biedok. Andrzej napisal o narzędziu chaczka czyli chakoł np.w ogródku i do dzisiaj mówi się na to samo nrzędzie dziabka czyli dziabanie zielska .

Szło się na szagę - na skrót. Lustro sprysło - czyli spadło i się rozbiło. Kalafa - twarz.

Wyćpić na gemylę - wyrzucić do śmieci

bazgrac to u nas w Gnieźnie było gryzdolic a nie grygolić

uczympnij się ktoś wie co to znaczy??

Dobra wszystko super i fajnie ale... czy możemy porozmawiać o tym że piwnica to sklep po poznańsku? Ja się będę czuć niebezpiecznie jak kolega mi powie ,,hej! Idziesz ze mną do sklepu?" Ja w tym momencie się boję o swoje życie (żart dla tych którzy są mega powarzni)

W Lesznie zawsze drzwi się zakluczało- zamknąć na klucz

W Poznaniu też...zakluczamy drzwi.

Nie rozumiem jednej rzeczy: dlaczego Poznaniacy nie walczą tak o swoją gwarę tak jak to robią Ślązacy? Nasza gwara nie ustępuje ich gwarze, a to ich zawsze najbardziej słychać jak to oni są najbardziej pokrzywdzeni, a jak można poczytać na innej stronie to Poznaniacy również byli "gnębieni" w PRLu za ich gwarę i starano ich nauczyć jedynej, "poprawnej" polszczyzny. Nie jest warto odnowić wiedzy na temat naszej gwary i nie zorganizować jakiś zajęć czy coś? Myślę, że to byłby niezły pomysł na ponowne jej odżycie.

Pełna zgoda! Pozdrawiamy Redakcja

A jeszcze " W antrejce na ryczce stoją pyrki w tytce."

Ale szydera… Treść komentarzy świadczy, że napisał je niejeden „Instny”. Pierwszy sprawdzian to: - ostrzytko, skibka i kromka. Kamloty, to nie to samo co klamoty. Kamlotami można swigać. Klamoty co najwyżej gemela Co za „łobuz” nie ma czegoś takiego, jest ejber. Niejeden ejber to pener, czasami huńcwot, może rojber? Każdy ma swoją eke. A eka powie: - Fyrej z tego fyrtla. Ejbry na blałkach, w blyckach na klarę, bez flepów, w jupkach lub katanach tylko lofrują i kręcą jakiś szwindel. Każdy ma swój knyf, jak lajsnąć se glancuś badejki. Lubią luchnąć jabola z flaszki, jarają ćmiki i byle gdzie rzucają kipy. Łażą na juchtę albo na haryndę. I zaraz się dowiem, że oprócz zakluczenia drzwi, nie można nadusić guzika. :) :) :)

Niezbyt dobrze pamietam, ale chyba jeszcze używano w latach siedemdziesiątych słowa zglęziały (albo zglynziały) czyli słaby, chorowity jakiś. Spotykałem się z tym określeniem w czasie pobytu na wakacjach na wsi w pobliżu Gniezna. Bardzo dobra strona! Ważne aby trwała, bo jelsi zniknie to wraz z nią znikną wszystkie jej zalety i cała zawartość. Może państwo polskie powinno jakoś chronić takie strony które utrzymują unikalną ale zagrożoną zniknięciem część naszej kultury? A może znajdą się sponsorzy którzy będą utrzymywać takie strony?

blurbpson purson, ja tu ciąge chapie , cięzko cug prowudze i tu nagle co? jakis puznonianok ćpił we mnie kamieniem. Trufił mnie iw kulke i uciekł do kierzu.

Nie zniknie:) Pozdrawiamy Redakcja

Jeszcze sobie przypomniałam; ale masz epę ,czyli siłę.Na podwórzu graliśmy w palaja (palant) i w cipa (nóż),piłkę od palaja łapało się na kampę ..Kurdupel to ktoś mały.Klymki to twarde cukierki,landrynki. Szwajski to śmierdzące stopy. Zgęziały to zziębnięty

Trochę to przerażające, że takie błędy przetrwały tyle czasu i nic z tym nikt nie robi... a szkoda

Jak byłem zaś ale w cologu to taki istny mioł rache i dał mi w kluke. Szuszwol jedyn z rudom glacom, zaś ale trza go wyćpiuć na gymele. Tyn istny godoł na mnie "ty pyro", a on to zaś jakiś ale buc zza granicy noszej zaś Pyrlandii. Hej, wiaruchna z naszej eki, ino cuzamen na te szuszwole. Fajne jaja, szak nie?

Gwara to lokalne dziedzictwo, które pieczołowicie pielęgnujemy.

szwamka - gąbka taśtać - właściwie tośtać - nosić gajga - dźwignia szwindel - oszustwo

fyraj stąd - zmykaj stąd blycki - szczypce - kleszcze (jako narzędzia) bryle - okulary

Wiaruchna do konkursów z naszego godenia startować tej

No, wiaruchna z winogradzkiej eki, zez Dymbca, Łazorza, Jeżyc no i Śródki. Łapcie funki w pazury i pokożcie, jak jeszcze ino po naszymu godocie, Wszytkie szczuny i mele, szaranki zaś tyż. Wuja Czechu (Strugarek) miołby zaś ale radoche, szak nie? No i nie zapomnijcie zaś o tym istnym od starego Marycha, on zaś ale będzie sie kielczyć, jak zobaczy że wiara godocie po naszymu. Nie wyćpijcie na gymele naszego zaś gadania, ale godejcie, wiara, godejcie.

Moja babcia mieszkała koło Inowrocławia, posługiwała się gwarą, która brzmiała jak poznańska. Wiele osób w okolicach Inowrocławia komunikuje się nią do dziś. Jak poprzedni komentujący też czasem się zastanawiam, dlaczego nie traktuje się tego jako wartości. Synowa jest ze Śląska i posługuje się swoją gwarą biegle. Moja babcia używała słowa gardina i sztory tj. firana i zasłony, a dziadek miał pularys czyli portfel. Pozdrawiam

Mamy podobne wspomnienia. Moja babcia mówiła poznańską gwarą. W sposób naturalny wiele z tego języka przejąłem, chociaż - niestety - nie umiem już tak pięknie. Jestem także tego samego zdania, że to jest wartość! Pozdrawiam serdecznie

Nie ma w naszej gwarze słowa szparować ( słownik powyższy) tylko SZPORAĆ

Uprzejmie informujemy, iż oba te wyrazy oznaczają oszczędzanie i występują wymiennie w "Słowniku gwary miejskiej Poznania" - red. Monika Gruchmanowa, Bogdan Walczak (wyd. 1999) Pozdrawiamy serdecznie Redakcja

a znane jest słowo - zior, rzucali ziorami, czyli kamieniami?

"Słownik gwary miejskiej gwary miasta Poznania" nie wyszczególnia słowa zior, aczkolwiek Redakcji znane są poznańskie słowa gwarowe, które nie zostały ujęte w słowniku. Być może jest to słowo typowe dla któregoś z rejonów Wielkopolski? Pozdrawiamy Redakcja

zior - kamień, czy to jest słowo gwary poznańskiej, - uderzył ziorem, rzucił ziorem

W latach 80. XX wieku na jednym z poznańskich osiedli używaliśmy określenia kazior na kamień. Rzucaliśmy kaziorami. Końcówka słowa jest taka sama jak ZIOR. Pozdrawiamy Redakcja

generalnie ciekawostka bo (jestem Pyrą z Serca) rodzina z Wielkopolski i krewni spierają się galart i galat a na pomorzu zdaje się jest wersja galat.

Tak, znane są obie wersje. U mnie w domu mówiło się galart:) Pozdrawiamy Redakcja

Jeszcze jest juma (iść na jumę), szaga (iść na szagę), piętka (końcówka chleba), nadusić (nacisnąć), wajcha (metalowa klamka, narzędzie do otwierania), glizda (robak, gąsienica).

Są jeszcze giry - nogi, chochla - nabierka do zupy, nyga - komar. U nas w okolicach Poznania mówiło się jeszcze glejt - dokument, hyczka - czarny bez, glajda - błoto.

No i jeszcze są: ślepe ryby - zupa z pyrów, kokot - kurczak, kura, kopytka - szare kluski z pyrów, glupki - żółte mirabelki, patrzałki - okulary, ostrzytko - temperówka, łęty - pędy, gałęzie, kłącza. Pyry puszczały łęty - ziemniaki puszczały pędy, gaska - wąska ulica w centrum miasta.

Będziemy poszerzać słownik:) Pozdrawiamy serdecznie! Redakcja

Dodam jeszcze: biniol - siniak na skórze, mieć galara - bać się, bawić się w szukanego (lub pobite gary) - zabawa w chowanego.

Nie pyry w tytce ino bumsy w tytce. I stały w antrejce na rycce.

Alternatywna wersja:) Pozdrawiamy Redakcja

Pytanie o możliwość dodania słowa "oremus", które znam z dzieciństwa. Nawet znalazłem wpis, potwierdzający, że nie tylko ja dostawałem oremus... https://sjp.pl/OREMUS << W dawnym wojewodztwie poznanskim, mowia jezeli cos sie przeskrobalo, dostaniesz zaraz" oremus",tzn.slowna bura. A tak to faktycznie ,po lacinie "modlmy sie".

Dodamy, bo dostaniemy oremus:) "Słownik Gwary miejskiej Poznania" pod red. M. Gruchmanowej uwzględnia takie słowo gwarowe. Pozdrawiamy serdecznie Redakcja

Bogu dzięki, że jeszcze tak wielu zacnych Poznaniakow zna i używa gwarowych określeń i mówi po poznańsku naturalnie i na codzień. Cieszę się, że trafiłem zupełnie przypadkiem na te stronę i mogłem z przyjemnością przypomniec sobie aż tyle słów, których od lat nawet nie słyszałem nie wspominając nawet o ich użyciu. Dawno temu wyemigrowalem z Poznania i z Wielkopolski (mojej ojczyzny) i ciągle używam właściwie jedynie literackiego języka ale sercem i z pochodzenia pozostanę Poznaniakiem. Serdecznie dziękuję wszystkim, którzy się odwazyli dołożyć choćby jedno słówko. Nasz region poznałem niegdys dość dobrze i język, który jest żywy nieco różni się zarówno w wymowie jak i nawet w znaczeniu niektórych słów do tego stopnia, iż daje się wyczuć z jakich stron Wielkopolski ktoś z kim rozmawiamy pochodzi. Dzisiaj te różnice się w bardzo szybkim tempie zacierają (a szkoda) ale jest to nieuniknioną konsekwencją odchodzenia, świadomego porzucania gwarowej mowy i słownictwa albo wprost zupełnego braku znajomości języka przodkow gdy rodzice nie nauczyli potomków żadnych gwarowych określeń, słów czy ukladow gramatycznych. Kocham gware poznańska, z luboscia oddawałem się dawniej gwarowym pogaduszkom z bliskimi z rodziny (niewielu już ich niestety pozostało na tym świecie), co spotykało się z wyraźna dezaprobata naszej kochanej mamy, która owszem gware poznańska doskonale znała i potrafiła się nią wyśmienicie posługiwać ale uważała, że to nie wypada albo jest wręcz niestosowne... (Ha ha), komentując: "nie przesadzajcie, dość już! Wyksztalceni ludzie, na poziomie a jakbym słyszała gadanie moich wujow jak przyszli w odwiedziny do mamy na gospodarstwo"... Dzisiaj nie mam najczęściej wcale okazji używania naszej gwary ale od zawsze pozostanie moim głosem serca. Dziękuję Redakcji, dziękuję wszystkim zabierającym głos i życzę, żebyście mieli sobie z kim pogadać oby zawsze. Na szczęście pozostanie mam nadzieję bez szwanku tzw.zaspiew poznański i nawet jak ktoś nie będzie wcale używał gwarowych zwrotów to i tak będziemy wiedzieli skąd jest. A tak od siebie też dorzucę że dwa slowka: "Tej! Tys jest Alle! Ciebie to by mogli za bejmy w cologu pokazywać! No ale takis był downi galanci a teroz żeś tak skapcanioł... Co się z tobom zrobiyło?" Albo: " Szukom i szukom i nie wiym gdzie to żem ćpił a przecie tu miołym zostawióne leżeć!", no i może na koniec:" Pani mi to zawinie! " - jak się coś kupowało i wymagało zapakowania. Pozdrawiam gorąco i raz Jeszce dziękuję. A.L.

Pytanie ponadprogramowe: kto wie co oznacza w gwarze słowo „szlumpi” (albo szlompi?)?

Niestety "Słownik gwary miejskiej Poznania" pod red. M. Gruchmanowej nie uwzględnia tego słowa. Jesteśmy ciekawi. Pozdrawiamy Redakcja

Pochodzę z Pomorza i słowa: kluka, szałaput i graty są znane. Tylko, że kluka oznacza po kaszubsku zakrzywioną laskę oznaczającą władzę sołecką

Paweł - syn Poznaniaka (wiem, że można też powiedzieć: Poznańczyka), A ja w dzieciństwie (lata 60-te) słyszałem od brata mojej babci (rodzeństwo z Kórnika) takie powiedzenie: "Najlepsze widelce - pazury i kielce." Dopiero dzisiaj, po przeczytaniu powyższych wpisów zrozumiałem, że chodzi o dłonie (a nie pazury) a kielce - zawsze były dla mnie zębami. Wspaniała strona - bardzo proszę o jej kontynuację!!! Pozdrawiam ze Szwecji

Pozdrawiamy serdecznie:), szczerząc kielonki. Redakcja

U mnie wychodzilo się na dwór (czyli na zwenątrz ,na podwórko lub na spacer) .Na podwórzu był sztynder (trzepak) a także genelkasta lu genelkista (śmietnik) a po genelę przyjeżdżali genelarze (śmieciarze). Tuż po ślubie mój ślubny stanął w kuchni i nic nie rozumiał gdy mu powiedziałam ze ma mi dać i to szybko durszlak ( cedzak) i kwyrlejkę (mątewka). Niestety do zaniku gwary bardzo przyczynili się nauczyciele języka polskiego ktŏrzy w latach w 60 i 70 wręcz tępili gwarę mowę moich dziadków ,rodziców. Sama jeszcze dużo rozumiem lecz niestety już nie używam trochę szkoda.Warto przypominać bo to nasza tożsamość

Bardzo proszę o informację, czy i jak nazywa się pijaków, ochlejusów, pijaństwo w poznańskiej gwarze :) z góry serdecznie dziękuję!

Słownik gwary miejskiej Poznania pod red. M. Gruchmanowej podaje pijaństwo, pijaka jako ochlaj. Pozdrawiamy Redakcja

Oprócz tych wyżej pamiętam jeszcze: glajdyka (błoto), ucząpnąć (kucnąć), kucać to oczywiście pokasływać, szpurać (szukać) a szkiety to były u nas paznokcie. Gwara wielkopolska to język mojego dzieciństwa (lata 70/80), niestety nie ma już sobie z kim pogadać (mieszkam od 30 lat na Dolnym Śląsku). Taką prawdziwą gwarą mówiło pokolenie mojej babci. Teraz słyszy się tylko pojedyncze wyrazy. Pozdrawiam

Witam! Tak mi ciepło na sercu! Ja latałam ( w Kępnie) do Słodkiej Dziurki po kanoldy w tytce! Miałam 5-6 lat, teraz o 70 więcej ale tamte cukierki były najwspanialsze! Pozdrawiam

Brakuje mi w wykazie słowa krymer co oznacza kultywator, taka maszyna do spulchniania gleby.

Brak w wykazie słów nazwy damasyny czyli śliwki węgierki. Damasyny z glubkami to najlepsza mieszanka na powidła.

Czy mógłby to ktoś poprawić? Chociaż jo już jezdym staro, To nie znaczy, że Jo mom ino wnuki bawić w chacie nudzić sie. Że mom ino świnie karmić i w ogrodzie pleć, Żeby dyloć, żeby dyloć trzebno giry mieć. II A jo mom takie giry, takie giry, takie giry dwie Niech dylajom, niech dylajo dzisiej obydwie

DZIEN DOBRY BYLEM W POLANDOWIE NIEDAWNO WIELA Z GWARY NIE ZOSTALO ALE JEDNAK COS WIEKSZOSC LUDZI PATRZALO NA MNIE JAK NA KOSMITE MOZE BUROKA PS GWAR W KRAJU MAMY MNOSTWO AKCENTOW PRZYSPIEWEK ITD BOGACTWO JEZYKOWO KULINARNIE NIE WSTYDZIC SIE PROSZE CZERPAC TRZA POZDRO

Jestem rodowitą poznanianką, mam 53 lata, wychowywała mnie babcia. Pamiętam niemal każde słowo z tych prezentowanych tutaj, ponieważ moja babcia mówiła do mnie głównie poznańską gwarą. Jest piękna, zabawna i nie wyobrażam sobie, żeby została zapomniana. Dziś to ja w biurze używam czasem kilku słów, a kiedy koleżanki pytają, o czym ja do nich mówię, tłumaczę z gwary na polski i wspólnie się śmiejemy. Oby więcej takich stron i opowiadań jak w książce "Blubry Starego Marycha" ;-)

Dodam od siebie (Wielkopolska, Kościan): rechlaty. Oznacza tyle, co niepewny, rozpadający się, niepodokręcany, bujający się (nacechowany pryzmatem starości, zużycia), np. rechlate krzesło - już stare, rozpadające się i bujające w każdą stronę, niepewnie jest na nim siedzieć, bo się całe rusza.